پایان بیان (؟)
احتمالا از وضعیت اخیر بیان خبردار شدید، خب، من شخصا یه جورایی انتظارش رو داشتم. به هر حال بیان با وجود قدیمی بودنش که نوعی از نوستالژی مجازی رو برامون ایجاد کرده بود، ولی مدت زیادی بود که پلتفرم مرده ای از نظر توسعه و مدیریت محسوب میشد و خب، در قدم های رو به جلوی نیاز های مخاطب همواره عقب موند که غمانگیزه واقعا.
از طرفی من تقریبا با بهانه مباحث مالی از سمت بیان چندان قانع نشدم چرا که راه های خیلی زیادی برای کسب در آمد از پلتفرمی که میزان زیادی کاربر وفادار براش باقی مونده وجود داشته همیشه، بماند که بخش تمدید بسته های امکانات اختیاری غیرفعاله و تا جایی که فهمیدم این اقدام عامدانه بوده که خب، باز مسئله رو پیچیده تر میکنه. حدس های مختلفی دارم که واقعا چرا بیان به اینجا رسید اما برای خودم این حدس ها رو نگه میدارم، درحال حاضر فقط میتونم بگم که بلاگ بیان جای جالبی بوده در این سالها برام، البته که به مرور رغبتم برای نوشتن توی این بستر،کمتر و کمتر میشد، تاجایی که دیگه تقریبا مطالب قدیمیم رو بردم رو حالت پیشنویس و ادامه فعالیتم رو بردم رو سایت شخصیم، اما همیشه به عنوان یه پتانسیل خوب بهش نگاه میکردم که...درحال هدر شدن بود،که خب همینم شد.
این پست که احتمالا آخرین پست من در این پلتفرمه رو با هدف وداع نوشتم، با سالهایی که در این بستر خودم رو به نوشتن برای تخلیه فکر مشغولی های روزانم مشغول میکردم. روزای خوب و بدی بودن، ولی جالب بودن. نوشتن زیباست، چه بسا که در یک بستر آشنا، زیباتر! خلاصه که بدرود سالهای خوب و بد در این بلاگ، و خب طبیعتا سلام به سالهای نوشتن احتمالا تو هر بستری به جز اینجا!
باوجود اینکه شخصا کاربر قدیمی این سایت بودم (تقریبا از سال ۹۶-۹۷ فکر میکنم و این بین چندتا وبلاگ عوض کردم) اما، هیچوقت چندان با کامیونیتی بیان ارتباط نزدیکی نداشتم، نه اینکه نخوام ولی خب فرصتش هم پیش نیومد، برای همین نمیدونم دوستان بعد از اینجا توی چه پلتفرمی مشغول به نوشتن میشن، اما دورادور برای همگی آرزوی سلامتی، حال خوب و موفقیت میکنم و امیدوارم دست از نوشتن برندارید و همچنان به جویدن کلمات از طریق انگشتانتون ادامه بدید! و خب طبیعتا خوشحال میشم تا موقعی که میشه تو بیان، کامنت خوند، جایی که انتخاب کردید توش به نوشتن ادامه بدید رو کامنت کنید که همچنان دنبال کنم مطالبتون رو:)
به هر صورت، با اینحال که این چندوقت بشدت از نظر روانی تحت فشارم و خسته، و نمیدونم چقدر توان نوشتن برام باقی مونده ولی درحال حاضر اگر جایی بخوام بنویسم توی بخش بلاگ سایت شخصیم مینویسم، و یه ورژن انگلیسی هم احتمالا از مطالبم توی پلتفرم Medium پابلیش میکنم که هر دوتاشو میتونید از طریق لینکای زیر داشته باشید:
و اینکه توی سایت شخصیم حالا به غیر از بخش بلاگ، فعالیت های مختلفمم آرشیو میکنم که خب،اگر دوست داشتید میتونید اونا رو هم چک کنید.
در نهایت بگم، با اینکه نمیشناسمتون اکثرا ولی دوستتون دارم، و ازتون بینهایت سپاسگذارم که به هر میزانی، حتی در حد یک کلمه، نوشته های من رو تا الان خوندید. مراقب خودتون باشید:)
